İçeriğe geç
Yolcu
107. Sure · Mekke · 7 Ayet

Mâûn Suresi

İbadetin sadece şekilden ibaret olmadığını; yetime, yoksula ve yardıma muhtaca dokunmayan bir dindarlığın eksik kaldığını anlatan sure.

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

107:1

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يُكَذِّبُ بِالدّ۪ينِۜ

Eraeytellezî yükezzibü bid-dîn.

Hesap gününü yalanlayanı gördün mü?

Hesap gününe inanmayan bir kalp, merhametini ve adalet duygusunu da hızla kaybeder.

'Yükezzibü bid-dîn' ifadesi, sadece ahireti inkâr etmeyi değil, ilahi adalet ve hesap bilincini reddetmeyi anlatır. Mekke'de yetimleri ezen kibirli zenginlere inen bu ayet, bugün de sorumluluktan kaçan bencil insanı sorgular.

107:2

فَذٰلِكَ الَّذ۪ي يَدُعُّ الْيَت۪يمَۙ

Fe zâlikellezî yedu'ul-yetîm.

İşte o, yetimi itip kakar,

İnancın gerçekliği, insanın güçsüz ve kimsesiz olana nasıl davrandığıyla ölçülür.

'Yedü'u'l-yetîm' ifadesi, yetimi hor görerek itip kakmayı ve hakkını gasp etmeyi tasvir eder. Yardımlaşmanın azaldığı günümüz dünyasında bu ayet, zayıfın yanında durmayan bir dindarlığın eksik olduğunu yüzümüze vurur.

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۜ

Ve lâ yehuddu alâ taâmil-miskîn.

Yoksulu doyurmaya da önayak olmaz.

Sadece kendi karnını doyurup yoksulun halini dert etmeyen kişi, imanın özünden uzaklaşmıştır.

'Lâ yehuddu alâ taâmi'l-miskîn' ifadesi, bizzat vermemekle kalmayıp başkalarını da yardıma teşvik etmemeyi eleştirir. Bireysel konforuna çekilen modern insana, paylaşma bilincini diri tutma sorumluluğunu yükler.

107:4

فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّ۪ينَۙ

Fe veylün lil-musallîn.

Vay hâline o namaz kılanların ki,

İbadetin ruhunu kaybedip onu sadece mekanik bir alışkanlığa dönüştürenler, büyük bir yanılgı içindedir.

'Fevaylün lil-musallîn' uyarısı, namazı şeklen kılıp özünü yaşamayanlara yönelik sert bir ikazdır. İbadeti hayatına ve ahlakına yansıtamayan bugünün insanı için bu ayet, sarsıcı bir iç muhasebe çağrısıdır.

107:5

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَۙ

Ellezîne hüm an salâtihim sâhûn.

Onlar namazlarından gafildirler (özünden kopukturlar).

Namazını sadece vakti geçirmek için kılan kişi, ibadetin kendisine kazandıracağı diriliği kaçırır.

'An salâtihim sâhûn' ifadesi, namazın bilincinden, vaktinden ve sorumluluğundan gafil olmayı anlatır. Hızlı ve yüzeysel yaşayan günümüz insanına, ibadette ve hayatta derinlik ile dikkati yakalamasını öğütler.

107:6

اَلَّذ۪ينَ هُمْ يُرَٓاؤُ۫نَۙ

Ellezîne hüm yürâûn.

Onlar gösteriş yaparlar,

İnsanların beğenisini kazanmak için yapılan her iyilik, samimiyetini ve ilahi değerini kaybeder.

'Yürâûn' kelimesi, gösteriş ve riya içinde hareket etmeyi ifade eder. Her şeyin vitrine çıkarıldığı sosyal medya çağında bu ayet, sadece Allah rızası için yapılan gizli iyiliklerin değerini hatırlatır.

107:7

وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ

Ve yemneûnel-mâûn.

Ve en küçük yardımı (gündelik desteği) bile esirgerler.

En küçük bir yardımı bile başkalarından esirgeyen katı bir kalp, kulluğun ruhunu anlayamamıştır.

'El-mâûn' kelimesi, komşuya verilen basit bir ev eşyasından zekata kadar her türlü yardımı kapsar. Paylaşmanın yerini bencilliğin aldığı günümüzde, küçük iyiliklerin bile insanı nasıl arındırdığını gösterir.